poniedziałek, 15 kwietnia 2013

Bezbronna

 Szukała szczęścia wśród gruzów świadomości..

Patrzyła na świat z kolosalnej wysokości.

Wszystko takie obce, dopiero co poznane.
Przez szczęście- raczej nie pożądane.

Leżała wśród ciemności, 
przytłoczona swoimi myslami.
W jednej chwili pojednała sie ze wszystkimi .swoimi przeciwnościami.

Mała, bezbronna niczym odrodzona.
Właśnie przez życie została nagrodzona.

(kluciutki)

1 komentarz:

  1. podoba mi się ten wiersz, bo można go odbierać na wiele sposobów, ale podobnie. Pisz dalej :)

    OdpowiedzUsuń