Julio!
Zanim chmury zasnują twe piękne oczy.
Tańcz gdy radosna chwila swe nuty roztoczy.
Zanim usłyszysz trenu pierwsze słowa.
Zanim zacznie się żałobna mowa.
Zamknij powieki niech sen ten
Ukoi twój zszarpany umysł na wieki.
Każdy choć najmiejszy ruch niech pozostanie złudzeniem trwającym setki tysięcy lat.
Niech miłość ta nie przyniesie Weronie żadnych strat.
Niech każde oczy bedą gotowe oddać łzę dla ciebie.
Gdy umrzesz by dla Romea powstać z powrotem.
Gdy umrzesz by serce lekkim zadowolić lotem.
